گویانیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گویانیدن . [ دَ ] (مص ) خود رابه گویایی درآوردن : تَمَسلُم ؛ مسلمان گویانیدن . (ازمنتهی الارب ). ◄ تکلف در گویندگی کردن .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گویانیدن . [ دَ ] (مص ) خود رابه گویایی درآوردن : تَمَسلُم ؛ مسلمان گویانیدن . (ازمنتهی الارب ). ◄ تکلف در گویندگی کردن .