گویران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گویران . [ گ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان یعقوب وند پاپی بخش الوار گرمسیری شهرستان خرم آباد. واقع در ٤٨هزارگزی شمال خاوری حسینیه و ٤٥هزارگزی خاور شوسه ٔ خرم آباد به اندیمشک . واقع در تپه ماهور و هوای آن گرمسیر وسکنه ٔ آن ١٨٠ تن است . آب آن از چشمه ٔ گویران تأمین میگردد. محصول آن غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت وگله داری است . صنایع دستی زنان فرش و جل بافی است . ساکنان از طایفه ٔ یعقوب وند پاپی اند و برای تعلیف احشام به ییلاق میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).