گویزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گویزه . [ گ ُ زَ / زِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میرده بخش مرکزی شهرستان سقز. واقع در ٤٢هزارگزی باختر سقز و٥هزارگزی باختر کانی بند. کوهستانی و هوای آن سردسیرو سکنه ٔ آن ٢٠٠ تن است . آب آن از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات و لبنیات و حبوب است و شغل اهالی زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).