گویل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گویل . [ گ ُ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان پشت آربابا بخش بانه شهرستان سقز. واقع در ١٨هزارگزی باختر بانه کنار رودخانه ٔ بانه . سکنه ٔ آن ٥٠ تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
گویل . [ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از بخش سنجابی شهرستان کرمانشاهان . واقع در ١٠هزارگزی جنوب خاوری کوزران و ٣هزارگزی جنوب راه فرعی سنجابی محلی به کرمانشاه . دشت و هوای آن سردسیر و سکنه ٔ آن ١٤٠ تن است . آب آن از چاه تأمین میشود. محصول آن غلات، حبوب، دیم و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد و درتابستان اتومبیل رو است . زمستان گله داران حدود گرمسیر به ذهاب میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).