گویم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گویم . [ ی ُ ] (اِخ ) ده بزرگی است از دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان شیراز. واقع در ٢٨هزارگزی شمال باختر شیراز کنار راه شوسه ٔ شیراز به اردکان . واقع در جلگه و هوای آن معتدل و سکنه ٔ آن ٢٠٤٠ تن است . آب آن از قنات و چشمه تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات، حبوب، صیفی و انگور دیمی و شغل اهالی زراعت و باغداری است . دبستان دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).