گویندگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یَ دِ) (حامص.)<BR>۱- سخن گویی، نطق.<BR>۲- خوانندگی (آواز)، قوالی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یَ دِ) (حامص.) ۱- سخن گویی، نطق. ۲- خوانندگی (آواز)، قوالی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گویندگی . [ ی َ دَ / دِ ] (حامص ) عمل گوینده . سخنگویی . سخن سازی . سخنوری . سخنسرایی . نطق کردن : زبان چرب گویندگی فرّ اوست دلیری ّ و مردانگی پرّ اوست . فردوسی (شاهنامه ج ٤ ص ١٩٦٧).