گپه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گپه . [ گ ُپ ْ پ َ / پ ِ ] (اِ) قوبا ادرفن . نام علتی است که در پوست بدن آدمی بهم میرسد : ای از گپه ها ره خلاصی جسته خوسته تن خویش را ز علت رسته از خردل و خل ضماد می کن که شود در باغ امل نهال صحت رسته . یوسفی طبیب . و رجوع به ادرفن شود.