گیتی آفرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیتی آفرین . [ ف َ ] (نف مرکب ) آفریننده ٔ جهان . خالق جهان و گیتی . از صفات ایزدی است . (بهار عجم ) (آنندراج ). خداوند. پروردگار. آفریدگار : امام الحق که او را آفرین گویی است در گیتی هر آن کو طاعت یزدان گیتی آفرین دارد. امیر معزی (از آنندراج ) (ارمغان آصفی ). من چه گویم حسب حال خود که هست عالم الاسرار گیتی آفرین . خاقانی .