گیتی خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیتی خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) جهان خوردن . از همه ٔ لذایذ گیتی بکمال متمتع شدن . متلذذ و متنعم شدن : شاهی که ز مادر ملک و مهترزاده ست گیتی بگرفته ست و بخورده ست و بداده ست . منوچهری . رجوع به گیتی خور شود.