گیتی دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیتی دار. (نف مرکب ) دارنده ٔ گیتی . صاحب و قابض گیتی . گیتی آرای و گیتی بان که به معنی پادشاه باشد. (از بهار عجم ) (آنندراج ). مالک عالم و پادشاه . (ناظم الاطباء) : ز جمله ٔ ملکان جهان که داند کرد هزار یک زان کان شهریار گیتی دار. فرخی . امیر غازی محمود سیف دولت و دین خدایگان جهانگیر شاه گیتی دار. مسعودسعد. بلندهمت و بسیاردان و اندک سال جهان گشای و ممالک ستان و گیتی دار. کمال اسماعیل (از آنندراج ). جاودان گیتی به حکم شاه گیتی دار باد جایگاه بدسگال شاه گیتی، دار باد. کمال اسماعیل (از آنندراج ).