گیتی ستان

گیتی ستان . [ س ِ ] (نف مرکب ) به معنی گیتی آرای و گیتی بان باشد. (بهار عجم ) (آنندراج ) (فرهنگ شعوری ج ٢ ص ٣١٢). ◄ فاتح عالم . (ناظم الاطباء). جهانگیر. جهانگشای . ستاننده ٔ گیتی : دگر نامه ای کرد زی سیستان به نزد سپهدار گیتی ستان . اسدی . به جای خسرو گیتی ستان ستانی داد ز ملک گیتی چونانکه خسرو از شیرین . سوزنی . جهان را خاص این صاحبقران کن فلک را یاد این گیتی ستان کن . نظامی . شاه غازی خسرو گیتی ستان آنکه از شمشیر او خون میچکید. حافظ. خسرو گیتی ستان امیرتیمور گورکان . (حبیب السیر ص ١٢٣).