گیتی پژوه

گیتی پژوه . [ پ ِ / پ َ ] (نف مرکب ) مرکب از: گیتی + پژوه، پسوند فاعلی . (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). دنیاطلب و طالب دنیا باشد چه گیتی به معنی دنیا و پژوه، طالب و خواهان و جویان باشد. (آنندراج ) (برهان قاطع) (بهار عجم ) (فرهنگ شعوری ج ٢ ص ٣١٤). دنیاخواه . دنیادوست . خواهان دنیا. ◄ کنایه از پادشاه باشد. (برهان قاطع) : همه کار شاهان گیتی پژوه ز رای وزیران پذیرد شکوه . نظامی . بسا پادشاهان گیتی پژوه کزین کار گشتند آخر ستوه . نظامی (آنندراج ) (بهار عجم ) (از فرهنگ شعوری ج ٢ ص ٣١٤) (ارمغان آصفی ).