گیج‌وویج

گیج و ویج . [ ج ُ ] (ص مرکب، از اتباع ) دنگ و منگ . پریشان خاطر : دلم از دست خوبان گیج و ویجه مژه برهم زنم خونابه ریجه . باباطاهر.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی