گیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیری . (حامص ) حاصل مصدر است از گرفتن ولی بتنهایی به کار نمیرود بلکه در جزء دوم حاصل مصدر مرکب می آید و از آن جمله در کلمات ذیل : آبگیری . آب غوره گیری .آب میوه گیری . بنزین گیری . بهانه گیری . پاگیری . جن گیری .خانه گیری . خمیرگیری . دامنگیری . دستگیری . روگیری . دلگیری . سربازگیری . عالمگیری . عرقگیری . غلطگیری . فالگیری . قابگیری . کره گیری . کشتی گیری . کناره گیری . گلاب گیری . گردگیری . لکه گیری . ماهی گیری . ناخن گیری . نفت گیری . رجوع به هریک از این کلمات در ردیف خود شود. ◄ و گاه در تداول عامه به جای «گری » به کار رود، چون : خل گیری . وحشی گیری . (از یادداشت به خط مؤلف ).
گیری . (اِخ ) (قلعه ٔ...) قلعه ای است در هندوستان که در آن قلعه سلطان مسعودبن محمود سبکتکین بوسیله ٔ برادرش محمد زندانی شد و آنگاه به قتل رسید. (از تاریخ بیهقی چ فیاض ص ٦٩٠) (اخبار الدولة السلجوقیة ص ١٤).
گیری . (اِخ ) دهی است از دهستان اشکور بالا بخش رودسر شهرستان لاهیجان . واقع در ٦٦٠٠٠ گزی جنوب رودسر. محلی کوهستانی و هوای آن سردسیر و سکنه ٔ آن ٤٠٦ تن است . آب آن از چشمه سار تأمین میشود. محصولات آن غلات، بنشن ولبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی ایشان شالبافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).