گیسوبریده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیسوبریده . [ ب ُ دَ/ دِ ] (ن مف مرکب ) گیس بریده . کنایه از زن بی حیا و در تداول عامه دشنامی است . زن بی حیای هرزه چانه . (از بهارعجم ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) : پوشیده جامه دختر رز، ته نما ببین مستوری لباسی گیسوبریده را. واله هروی (از بهار عجم ). رجوع به گیس بریده شود.