گیسوکشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیسوکشان . [ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب، ق مرکب ) کشاننده ٔ گیسو. آنکه گیسو میکشد. ◄ گیسوافشان . ◄ در حال کشیدن گیسو. ◄ در حال کشاندن گیسو. راندن کسی را با کشیدن گیسوی وی . بردن کسی را به زور با کشیدن موی سر وی : فلان زانیه را گیسوکشان به رجم گاه بردند. ◄ مجازاً به ناز خرامنده . دامن کشان . به نرمی و ناز گذرنده : نوا بازی کنان در پرده ٔ تنگ غزل گیسوکشان در دامن چنگ . نظامی . ◄ (ن مف مرکب ) گیسوکشانده شده ؛ گیس کشانیده . (یادداشت مؤلف ).