گیلاوند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیلاوند. [ وَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سگوند بخش زاغه شهرستان خرم آباد. واقع در ٢٢هزارگزی جنوب باختری زاغه و ١٦هزارگزی جنوب شوسه ٔ خرم آباد به بروجرد. محلی جلگه و هوای آن معتدل و سکنه ٔ آن ١٢٠ تن است . آب آن از رودخانه ٔ ازنا تأمین میشود. محصول آن غلات و لبنیات است . شغل اهالی زراعت و گله داری است . صنایع دستی زنان فرش و جاجیم بافی می باشد. ساکنان آن از طایفه ٔ سگوند بوده و برای تعلیف احشام خود به ییلاق می روند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).