گیلکی

گیلکی . [ ل َ ] (اِخ ) (امیر...) ابن محمد حاکم و فرمانروای طبس در حدود سال ٤٤٠ هَ . ق . ناصرخسرو در سفرنامه ٔ خویش از این امیر و عدل و ایمنی که محافظت آن بزرگ ایجاد کرده بود و آسودگی خلق در پناه معدلت وی سخن گفته است . (سفرنامه ٔ ناصرخسرو چ دبیرسیاقی ص ١٢٤ و ١٢٥).

گیلکی . [ ل َ ] (ص نسبی، اِ) منسوب به گیلک . ◄ لهجه ٔ مردم گیلان . ◄ در موسیقی یکی از آهنگهای شور است . (فرهنگ نظام ). رجوع به آهنگ شود.