یارو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یارو. (اِ) در تداول عامه، شخصی که نزد گوینده و شنونده هر دو شناخته است به سببی، خواه اختصار کلام و خواه تمایل به آنکه دیگران نشناسندش گفته شود. (از فرهنگ عامیانه ٔ جمال زاده ). شخص معهود. فلان . بهمان .شخص معهود میان گوینده و مخاطب . ◄ تعبیری آمیخته به استخفاف چون از کسی نام بردن نخواهند.