یاری رس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یاری رس . [ رَ ] (نف مرکب ) یاری رسنده . رسنده به طریق یاری در جمیع ازمنه و احوال . (آنندراج ). به یاری رسنده . به کمک آینده . یاری دهنده : بزرگا بزرگی دها بی کسم تویی یاوری بخش و یاری رسم . نظامی (از آنندراج ). تویی یاری رس فریاد هرکس به فریاد من فریادخوان رس . نظامی .