یتمش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یتمش . [ ی َ م ِ ] (ترکی، ص ) در ترکی به معنی رسیده (یت به معنی رسید و مش به کسر میم به جای هاء علامت مفعول ). (آنندراج ). در ترکی آذربایجانی یِتمِش و یِتِشمَش گویند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یتمش . [ ی َ م ِ ] (ترکی، ص ) در ترکی به معنی رسیده (یت به معنی رسید و مش به کسر میم به جای هاء علامت مفعول ). (آنندراج ). در ترکی آذربایجانی یِتمِش و یِتِشمَش گویند.