یحابر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یحابر. [ ی َ ب ِ ] (اِخ ) نام پدر قبیله ای از تازیان است . (ناظم الاطباء). مراد نام پدر بطنی از بنی کهلان است . (از صبح الاعشی ج ١ ص ٣٢٨).
یحابر. [ ی َ ب ِ ] (ع اِ) یحابیر. ج ِ یحبور. (منتهی الارب ). رجوع به یحبور شود.