یحیی لاهوری

یحیی لاهوری . [ ی َح ْ یا ] (اِخ ) یحیی خان لاهوری ابن میرزا بابر، اصلش از قوم افشار بود. پدرش به لاهور سکنی گزید و او به سال ١١٧٩ هَ . ق . در همانجا به دنیا آمد. پس از کسب علم و کمال نخست در خدمت و ملازمت محمد اعظم شاه و بعد درخدمت محمد فرخ سیر پادشاه شهید بود. و سپس به سردفتری دارالانشاء محمدشاه پادشاه سرافرازی یافت تا در سال ١٢٠٢ هَ . ق . در همان شغل درگذشت . از اشعار اوست : ز فیض رعشه ٔ پیری به وجد آمد ایاغ من به رنگ گل ز باد صبح روشن شد چراغ من . (از صبح گلشن ص ٦١٤). و رجوع به تحفه ٔ سامی ج ٦ ص ٤٧٩٣ شود.