یدعه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

یدعه . [ ی َ دَ ع َ ] (اِخ ) یدعة. نام بیابانی است بین مکه و مدینه . (از معجم البلدان ). دشتی است میان حرمین شریفین . (یادداشت مؤلف ).