یَؤُدُهُ

وَ لا یَؤُدُهُ حِفْظُهُمَا «یَؤُدُهُ» در جمله «وَ لا یَؤُدُهُ حِفْظُهُمَا» در اصل، از ریشه «اَوْد» (بر وزن قول) به معناى ثقل و سنگینى مى باشد، یعنى حفظ آسمان ها و زمین براى خداوند هیچگونه سنگینى و مشقتى ندارد; زیرا او همانند مخلوقات و بندگان خود نیست که قدرتشان محدود باشد و گاهى از نگهدارى چیزى خسته و ناتوان شوند، قدرت او نامحدود است و اصولاً براى یک قدرت نامحدود سنگینى و سبکى، مشقت و آسانى مفهومى ندارد، این مفاهیم همه در مورد قدرت هاى محدود صدق مى کند!(23)