یَتَّقْهِ

یَخْشَ اللّهَ وَ یَتَّقْه جمله «یَتَّقْهِ» از مادّه «إِتّقاء ـ وِقایَة» که با سکون «قاف» و کسر «هاء» قرائت مى شود در اصل «یَتَّقِیهِ» بوده، چون شرط واقع شده، یاء آن به خاطر مجزوم شدن، حذف گردیده، و چون دو کسره پشت سر هم ثقیل بوده، یکى از آن دو حذف شده و به صورت فوق در آمده است.(24)