یَحُضُّ

وَ لا یَحُضُّ عَلى طَعَامِ الْمِسْکِینِ «یَحُضُّ» از مادّه «حَضّ» به معناى تحریض و ترغیب دیگران بر چیزى است، «راغب» در «مفردات» مى گوید: «حَصّ» تشویق در حرکت و سیر است، ولى «حَضّ» چنین نیست. از آنجا که «یَحُضُّ» و «یَدُعُّ» به صورت فعل «مضارع» آمده، نشان مى دهد این کار مستمر آنها در مورد یتیمان و مستمندان است.(43)