یَخِرُّونَ

یَخِرُّونَ لِلاَْذْقانِ «یَخِرُّونَ» از مادّه «خُرُور» یعنى بى اختیار به زمین مى افتند، به کار بردن این تعبیر، به جاى «یَسْجدُون» (سجده مى کنند) اشاره به نکته لطیفى دارد، و آن این که: آگاهان بیداردل، به هنگام شنیدن آیات قرآن، آن چنان مجذوب و شیفته سخنان الهى مى شوند که بى اختیار به سجده مى افتند و دل و جان را در راه آن از دست مى دهند. «راغب» در کتاب «مفردات» مى گوید: «یَخِرُّونَ» در اصل از مادّه «خریر» است که به معناى «صداى آب» و مانند آن است که: از بلندى به زیر مى ریزد. به کار بردن این تعبیر، در مورد سجده کنندگان نشانه آن است که: آنان در برابر پروردگار به زمین مى افتند در حالى که صدایشان به تسبیح بلند است.(47)