یَدُعُّ

الَّذی یَدُعُّ الْیَتیمَ «یَدُعُّ» از مادّه «دَعّ» (بر وزن حدّ) به معناى دفع شدید و راندن توأم با خشونت و عنف است. از آنجا که «یَحُضُّ» و «یَدُعُّ» به صورت فعل «مضارع» آمده، نشان مى دهد این کار مستمر آنها در مورد یتیمان و مستمندان بوده است.(5)