یَصْدُرُ

یَوْمَئِذ یَصْدُرُ النّاسُ «یَصْدُرُ» از مادّه «صَدْر» (بر وزن صبر) به معناى خارج شدن شتران از آبگاه است که به صورت انبوه و هیجان زده بیرون مى آیند، به عکس «ورود» که به معناى داخل شدن آنها در آبگاه است و در اینجا کنایه از خروج اقوام مختلف از قبرها و آمدنشان در محشر براى حسابرسى است. این احتمال، نیز داده شده: منظور خروجشان از محشر، و حرکت به سوى جایگاهشان در بهشت و دوزخ است. معناى اول، با آیات گذشته تناسب بیشترى دارد.(4)