یَلْعَبُون

فی شَکّ یَلْعَبُونَ «یَلْعَبُون» از مادّه «لعاب»، به گفته «راغب» به معناى «بزاق دهان» است به هنگامى که راه مى افتد، و از آنجا که انسان موقع بازى و شوخى، هدف مهمى از کار خود ندارد، تشبیه به «بزاق» شده است که بى اراده از دهان انسان بیرون ریزد.(19)