یَمْحُ

وَیَمْحُ اللّهُ الْباطِلَ توجّه داشته باشید که «یمح» در اصل «یمحو» بوده که معمولاً در بسیارى از رسم الخطهاى قرآن، «واو» آن ساقط مى شود مانند «و یدع الانسان بالشر»، «و سندع الزبانیة» در تمام این موارد در رسم الخط امروز «واو» ذکر مى شود ولى در قرآن ها غالباً حذف مى گردد.(24)