یُحادِد

مَنْ یُحادِدِ اللّهَ «یُحادِد» از مادّه «محادّة»، و از ریشه «حدّ» است، که، به معناى طرف و نهایت چیزى مى باشد، و از آنجا که افراد دشمن و مخالف، در طرف مقابل قرار مى گیرند و مانع یکدیگرند، این مادّه (محادّة) به معناى عداوت و دشمنى نیز آمده است، همان گونه که در گفتگوهاى روزمره، کلمه «طرفیت» را، به معناى «مخالفت و دشمنى» به کار مى بریم.(37)