یُذَبِّحُ

مِّنْهُمْ یُذَبِّحُ أَبْنآءَهُمْ تعبیر «یُذَبِّحُ» که از مادّه «ذِبْح» است نشان مى دهد، رفتار فرعونیان با بنى اسرائیل، همچون رفتار با گوسفندان و چهارپایان بود، و این انسان هاى بى گناه را همچون حیوانات سر مى بریدند. قابل توجّه این که، مادّه «ذبح» در فعل ثلاثى مجرد، متعدى است، اما در اینجا به باب تفعیل برده شده، تا کثرت را بیان کند، و استفاده از فعل مضارع نیز، دلیل بر استمرار این جنایت دارد.(11)