یکتادل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یکتادل . [ ی َ / ی ِ دِ ] (ص مرکب ) ساده لوح . صافی درون . (یادداشت مؤلف ) : تو یکتادلی و ندیده جهان چنان دان که درد تو دارد نهان . فردوسی . ◄ صادق . صمیمی . مخلص . یک دل : چنان چون تو یکتادلی مهر او را دلش بر تو هرگز مبادادوتایی . فرخی . کهن دار دستورو فرزانه رای به هر کار یکتادل و رهنمای . اسدی (گرشاسب نامه ص ١٩٥).