یکه خوانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یکه خوانی . [ ی َک ْ ک َ / ک ِ / ی ِک ْ ک َ / ک ِ خوا / خا ] (حامص مرکب ) صفت یکه خوان . خواندن بی مدد دمکش : کدام شوخ در این پرده نغمه پرداز است که هرچه هست از او جسته همچو آواز است ز اقتدار به دمساز احتیاجش نیست به یکه خوانی خود در زمانه ممتاز است . ملامفید بلخی (از آنندراج ).