یکیی

یکیی . [ ی َ / ی ِ ] (حامص ) احدیت . یکی بودن . یگانگی : بدان که هر چیز که در تو محال است در ربوبیت صادق است چون یکیی که هرکه یکی را به حقیقت بدانست از محض شرک بری گشت . (قابوسنامه، از فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به احدیت و یگانگی شود.