آتش انداز

(~. اَ) (ص فا.)<BR>۱- کسی که کارش روشن کردن کورة آجرپزی و اجاق و تنور نانوایی و تون حمام و مانند آن بود.<BR>۲- در قدیم کسی که به صف دشمن نفت و آتش پرتاب می‌کرد.<br>

(~. اَ) (ص فا.) ۱- کسی که کارش روشن کردن کوره آجرپزی و اجاق و تنور نانوایی و تون حمام و مانند آن بود. ۲- در قدیم کسی که به صف دشمن نفت و آتش پرتاب می‌کرد.

آتش انداز. [ ت َ اَ ] (نف مرکب ) آنکه در جنگها آتش یا نفط بصف دشمن افکند : بهر سو که دو گرد کین ساز بود میانْشان یکی آتش انداز بود. اسدی . ◄ کسی که افروختن تنور نانوایی با اوست .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی