آتش انگیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آتش انگیز. [ ت َ اَ ] (اِ مرکب ) فروزینه . ذکوة. ذکیه . (حبیش تفلیسی ). ◄ رکو و پنبه و قاو که از چخماق آتش بدان افتد. ◄ (نف مرکب ) مجازاً، گوینده ٔ سخنان تند و خشمناک : آن دل شده زآن فسانه شد تیز بگشاد دهان آتش انگیز. ؟