آخر سنگین

آخر سنگین . [ خ ُ رِ س َ ](ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آخورِ سنگین . آخری که در آن کاه و علف نباشد. ◄ جایی که در آن حاصل ونفعی نبود. (از برهان ). مقابل آخر چرب : رخش ترا برآخر سنگین روزگار برگ و گیا نه و خر تو عنبرین چرا. خاقانی . ◄ سنگاب . مجازاً، چرب آخر : حق تو خاقانیا کعبه تواند شناخت وآخر سنگین طلب توشه ٔ یوم الحساب . خاقانی .