آرامی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آرامی . (حامص ) آرام . سکون . سکنه . قرار. راحت . استراحت . آسایش . سکونت . ◄ آهستگی . رفق . تأنی . مدارات . ◄ هَون . (صراح ).
آرامی . (ص نسبی ) منسوب به آرام، فرزند پنجم سام . ♦ زبان آرامی ؛ لهجه ای از زبان سامیان بدوی مشرق فرات . ♦ قوم آرامی ؛ آرامیان .