آشوفته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آشوفته . [ ت َ / ت ِ ] (ن مف / نف ) آشفته . زیروزبرشده : سپاهی همه خسته و کوفته گریزان و سخت اندرآشوفته . فردوسی . اگر کشتمندی شود کوفته وزآن رنج کارنده آشوفته وگر اسب در کشتزاری شود کسی نیز بر میوه داری شود دم اسب و گوشش بباید برید سر دزد بر دار باید کشید. فردوسی .