آفرازه

آفرازه . [ زَ / زِ ] (اِ) شعله . زبانه . لهب : کنم ز آتش طبع تو آفرازه بلند ز آفرین تو گر باشد آفروزه ٔ من . سوزنی . خلیل وار بتان بشکند که نندیشد زآفرازه ٔ نمرود منجنیق انداز. سوزنی . گشت ز انگشت آفرازه ٔ دوزخ نیمه تن او کباب و نیمه مهرّا. سوزنی . نرم گشته به لوس و لابه ٔ من گرم گشته به آفرازه ٔ من . سوزنی .