آفق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آفق . [ ف ِ ] (ع ص ) مرد بزرگوار. (مهذب الاسماء). آنکه در کرم به نهایت رسیده باشد. بغایت کریم .
آفق . [ ف َ ] (ع ص ) نامختون .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آفق . [ ف ِ ] (ع ص ) مرد بزرگوار. (مهذب الاسماء). آنکه در کرم به نهایت رسیده باشد. بغایت کریم .
آفق . [ ف َ ] (ع ص ) نامختون .