آویز و گریز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آویز و گریز. [ زُ گ ُ ] (ترکیب عطفی، اِمص مرکب ) گریز و آویز. عمل جنگ کردن در حال عقب نشستن . جنگ و گریز. کَرّ و فَرّ : زین عاریتی سرای آویز و گریز زآن پیش که برکَنندت ای دل برخیز. رضی نیشابوری .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آویز و گریز. [ زُ گ ُ ] (ترکیب عطفی، اِمص مرکب ) گریز و آویز. عمل جنگ کردن در حال عقب نشستن . جنگ و گریز. کَرّ و فَرّ : زین عاریتی سرای آویز و گریز زآن پیش که برکَنندت ای دل برخیز. رضی نیشابوری .