آیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آیه . [ ی َ ] (ع اِ) آیت . ج، آیات، آی . ♦ آیه ٔ حجاب ؛ آیه ٔ سی و یکم سوره ٔ نور ٢٤. ♦ آیه ٔ سجده ؛ هر یک از چهار آیت ذیل : آیه ٔ ١٥ از سوره ٔ ٣٢. آیه ٔ ٣٧ از سوره ٔ ٤١. آیه ٔ ٦٢ از سوره ٔ ٥٣. آیه ٔ ١٩ از سوره ٔ ٩٦. ♦ آیه ٔ سخّر ؛ آیه ٔ ١٢ از سوره ٔ ١٦. ♦ آیه ٔ شهادة ؛ آیه ٔ هیجدهم از سوره ٔ آل عمران ٣. ♦ آیه ٔ فتح ؛ آیه ٔ اول از سوره ٔ فتح ٤٨. ♦ آیه ٔ نور ؛ آیه ٔ سی و پنجم از سوره ٔ نور ٢٤. ♦ آیه ٔ و ان یکاد ؛ آیه ٔ پنجاه و یکم از سوره ٔ القلم ٦٨ : حضور خلوت انس است و دوستان جمعند و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید. حافظ. و رجوع به آیت شود.