أَنّى

فَأْتُوا حَرْثَکُمْ أَنّى شِئْتُمْ «أَنّى» از اسماء شرط است و غالباً به معناى «مَتى» که به معناى زمان است استعمال مى شود; و در این صورت آن را «أَنّى» زمانیه مى گویند. و گاهى نیز به معناى مکان است. اگر «أَنّى» در آیه، زمانیه باشد، توسعه زمانى مسأله آمیزش جنسى را بیان مى کند، یعنى در هر ساعتى از شب و روز مجاز هستید و اگر مکانیه باشد، توسعه در مکان و چگونگى انواع آمیزش است; گاهى، به معناى «أَین» (کجا) و گاه به معناى «کَیْف» (چگونه) نیز مى آید.(41)