ابن ابی الشوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن ابی الشوک . [ اِ ن ُ اَ بِش ْ ش َ ] (اِخ ) ابوالفارس سرخاب بن بدر. از امرای طغرل بک و برکیارق بن ملکشاه سلجوقی، از نژاد کرد. در شهرزور و اطراف آن ولایت یافت و در سال ٥٠٠ هَ .ق . درگذشت . فرزندان او صدوسی سال در شهرزور و حوالی آن فرمانروائی داشتند.