ابن ابی رباح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن ابی رباح . [ اِ ن ُ اَ رَ ] (اِخ ) ابومحمد عطأبن ابی رباح . تابعی .وفات ١١٥ هَ .ق . از غیر نژاد عرب و در مکه بفقه مشهور گردیده و نام او در کتب حدیث و تفسیر بسیار آمده . او مردی سیاه چرده، پهن بینی و لنگ بود و در آخر عمربعمی مبتلا گشت و هشتادوهشت و بقولی صد سال بزیست .