ابن ابی ربیع

ابن ابی ربیع. [ اِ ن ُاَ رَ ] (اِخ ) عبیداﷲبن احمد قرشی اندلسی، مکنی به ابوالحسین (٥٩٩-٦٨٨ هَ .ق .). نحوی و ادیب . متولد دراشبیلیه . نحو را نزد شلوبین قرائت کرده و آنگاه که نصاری بر اشبیلیه مستولی شدند وی به سبته مهاجرت کرد. او راست شرحی بر الکتاب سیبویه و شرحی بر جمل .